Szanowni Państwo!

Nazywam się Marek Luty. Nie mam już 18 lat, ale nie mam jeszcze 100. Myślę, że kiedyś nadejdzie taka chwila. Miałem i mam wspaniałe życie. Takie jak sobie wymarzyłem i jakie zaplanowałem, wspaniałą rodzinę: żonę Barbarę i dwóch synów Jarka /25/ i Bartka /21/.

Wszyscy bardzo wspierali i wspierają mnie w trudnych momentach życiowych. A tych było bez liku.

Wam też tego życzę, bo w takich chwilach rodzą się bezcenne doświadczenia i można ocenić, kto jest prawdziwym przyjacielem!

Co nas nie zabije to nas wzmocni!